Posty

Powstanie Styczniowe - potyczka pod Ujnami

Obraz
Postój Powstańców pod Wojciechowem - akwarela mal. Andrzej Sobczyk 21.9.63. Ujny , Kr., ob. stopnicki; 5 km . płn.-w. od Pierzchnicy. Kolumna majora Czutiego, składająca się z 1 roty piechoty i 1 szwadronu dragonów, spotkała pod Ujnami konny oddział Bohusza , który zmusiła do ucieczki. Bohusz miał stracić 9 poległych i 7 wziętych do niewoli. [1] [1] Zieliński Stanisław:  Bitwy i potyczki 1863-1864; na podstawie materyałów drukowanych i rękopiśmiennych Muzeum Narodowego w Rapperswilu , - Lwów 1913 - str. 179 Dąb Powstańców fragment książki "Legendy Pierzchnicy i okolic"             Jesień tego roku była mglista, ale ciepła. Żniwa dawno już minęły, ale chłopi, jak to na wsi, nie narzekali na brak zajęć. Krzątaninę było widać i przy chałupach, i na polach a i po lesie chłopi się kręcili gromadząc opał na zimę. Ujny, niewielka wieś, leżąca na polanie pośród lasów, tego roku żyła o wiele intens...

Pierzchnica miastem! Dlaczego warto?

Obraz
To jednak był niezły pomysł ... Już w 2010 roku, w programie wyborczym ówczesnego kandydata na wójta pojawił się postulat przywrócenia praw miejskich Pierzchnicy. Miałem wówczas swój udział w formułowaniu tego programu. Szkoda, że przez następnych 7 lat NIEWIELE w tym kierunku zrobiono. Ale nie ma co się nad tym rozwodzić. Było, minęło... Kiedy w lutym ubiegłego roku po raz kolejny przypomniałem o niesprawiedliwości jaka przydarzyła się Pierzchnicy ze strony zaborcy, nie spodziewałem się, że tym razem spotka się to z tak wielkim zainteresowaniem. Wydana przeze mnie w marcu 2017 r. broszura pt "Miasto Pierzchnica" zainspirowała (tak sądzę!) lokalne władze do podjęcia wysiłków zmierzających do odzyskania praw miejskich. Już w kwietniowym numerze Gazety Pierzchnickiej podjęto ten temat, informując mieszkańców gminy o powstaniu grupy inicjatorów. Grupy która zajmie się przywróceniem praw miejskich. Ale to nie wszystko! 19 maja Poseł ziemi świętokrzyskiej Bog...

Wielka miłość na zamku w Maleszowej

Obraz
... Alboż to mała chluba dla kobiety być pierwszą, jedyną i ostatnią miłością prawdziwie męzkiego serca? Kazimierz Pułaski miał podobno lat szesnaście, gdy poznał piękną starościankę nowomiejską w Maleszowej (Maleszowa, ile słyszeliśmy, dziś Tarnoskałą przezwana, leży w obwodzie Stopnickim, w dawnym powiecie Szydłowskim). Poznał, i na całe życie pokochał. Towarzyskie położenie żadnej zbyt trudnej do przełamania nie stawiało między nimi zapory. Rodzina Pułaskich, szła z ubogiej wprawdzie szlachty podlaskiej; od wsi Kostro-Pułazic w okolicach Nurca nazwisko swoje wzięła; ale było to przecież czysto herbownych karmazynów nazwisko, kiedy jw. panna Anna Pułaska rodzona siostra pana Kazimierza, wstępując roku 1755 do Kanoniczek, legitymowała się z ośmiu swoich nieprzerwanych  herbów po mieczu i po kądzieli. Prócz tego już od pradziada Pułascy na wierzch wypływać i obywatelskie godności piastować zaczynali...  ... Później ta kolosalna fortuna szlachecka zupełnie się wyczer...

Zapomniana bitwa pod Włoszczowicami - 21.01.1864 r.

Obraz
                 2. Włoszczowice. Działo się w wsi Piotrkowicach dnia dwudziestego trzeciego Stycznia tysiąc ośmset sześćdziesiątego czwartego roku o godzinie ósmej rano stawili się Julian Mazaraki lat dwadzieścia sześć i January (?) Pawluszek (?) lat czterdzieści liczący obydwa w Włoszczowicach zamieszkali i oświadczyli że w dniu dwudziestym pierwszym Stycznia bieżącego roku o godzinie trzeciej po południu zabitym został w bitwie z Kozakami pod Włoszczowicami Węgier Erdegi mający około lat dwudziestu czterech. Po przekonaniu się naocznie o zejściu Erdegiego.   Akt ten stawającym przeczytany i przez Nas tylko podpisany wraz z jednym świadkiem, bo drugi pisać nieumie.               X. Wincenty Dobrzański Pleban utrzymujący Akta Stanu Cywilnego.             Na ten  wpis pochodzący z księgi zgonów w Parafii Piotrkowice ...

Tak to zapamiętałem...

Obraz
Jest 1982 może 1983 rok. Z bratem Adamem wybraliśmy się do Częstochowy, by tam w sklepie filatelistycznym zrobić niewielkie zakupy i uzupełnić nasze kolekcje znaczków pocztowych. Częstochowski „filatelista” był wówczas o wiele lepiej zaopatrzony niż ten nasz – kielecki. Odległość niewielka, więc nie było wielkiego problemu z wyjazdem. Nieopodal, obok „filatelisty” mieściła się księgarnia. Przechodząc obok niej, mimochodem zauważyłem na wystawie książkę. „Wilki pod Kielcami”. Wszedłem do sklepu. Okładka książki Od najmłodszych lat wiele czasu spędzałem z kolegami, jako harcerz 17-tej Kieleckiej Drużyny Harcerzy. To była dość niepokorna grupa (jak na przełom lat 70 i 80 tych). Hufiec Kielce, a i pewnie cała Chorągiew Kielecka miewała z nami wiele problemów. A to członkowie drużyny uczestniczyli w jakichś konspiracyjnych spotkaniach, a to w pełnym umundurowaniu uczestniczyli we mszach świętych. No i w końcu wymyślili sobie patrona, którego za żadne skarby nie można było ...

Niesamowity kozak doński - powstaniec, który walczył na naszej ziemi.

Obraz
Potyczka Powstańców pod karczmą w Drugni - mal. Andrzej Sobczyk Podhaluzin Mitrofon (Mitrafon) , (ur. ? zm. 1866), pseudonimy Huragan, Uragan, Popow - podoficer kozaków dońskich. Przeszedł do oddziałów powstańczych. Po upadku powstania ukrywał się pod zmienionym nazwiskiem do marca 1865 roku. Schwytany, został rozstrzelany w Cytadeli Warszawskiej w listopadzie 1866 roku. Ranny pod Wierzchowiskami 6.11.1863.  Czwartego grudnia 1866 roku w fosie Cytadeli Warszawskiej odbyła się ostatnia egzekucja uczestnika Powstania Styczniowego. Jednak to nie Polak stanął tego dnia przed plutonem egzekucyjnym. Ostatnim straconym uczestnikiem zrywu był dawny wojskowy rosyjski, Mitrofan Podhaluzin, junkier (podchorąży) 4. Pułku Kozaków Dońskich. Kozacy Dońscy uchodzili za najwierniejszych strażników imperium carów. Ich udział w akcjach represyjnych wobec polskich wystąpień niepodległościowych ściągnął na nich nienawiść naszych patriotów. Paradoksalnie wielu Dońców, choć bezlitosnyc...

Zasłonił własną piersią swojego dowódcę - żydowski adiutant pułkownika Karola Kality

Obraz
Gdy w styczniu 1863 roku w zaborze rosyjskim wybuchło powstanie, wśród wielu ochotników ściągających z Galicji do Królestwa Polskiego maszerowali bracia Kahane – austriaccy Żydzi, synowie lekarza powiatowego z Sanoka. W Powstaniu Styczniowym wzięła udział cała czwórka niezwykłego rodzeństwa. Jeden z nich oddał życie za przybraną ojczyznę. Rodzina Kahane została ściągnięta do Galicji z miasta Ratzendorf w dzisiejszej południowej Austrii pod koniec pierwszej połowy XIX wieku. Związane było to z cesarskim planem zasiedlenia dawnych ziem polskich młodymi osadnikami, którzy na zajętych terenach mieli pełnić funkcje administracje i jednocześnie germanizować tę część monarchii. Każda ściągająca tu rodzina dostawała na zagospodarowanie po tysiąc florenów (równowartość dobrej, rocznej urzędniczej pensji) i dwa kryte wozy. W ramach tej akcji przybył do Sanoka Ignacy Kahane wraz z żoną (nie ma pewności, ale prawdopodobnie miała na imię Róża, a przynajmniej tak nazywano ją już w sanockich ...