Pierzchnica

Mogiła powstańcza na cmentarzu w Ociesękach 28.11.63. Ociesęki , S. (Sandomierskie - przyp. autora) , ob.opatowski; 8 km . płn.-zch.-płn. od Rakowa. (Rembów).                 Przeciw stojącemu pod Ociesękami Bosakowi szły od strony Cisowa 3 roty piechoty z dwoma działami i pół seciny kozaków. Jenerał, poleciwszy pułkownikowi Chmieleńskiemu ściągnąć będące w pobliżu 2 kompanie piechoty i dodawszy do nich 50 dragonów na pieszo, zostawić je pod dowództwem majora Bogdana , - w odległości trzech wiorst przeciw zbliżającemu się nieprzyjacielowi wyprawił jazdę, prócz zatrzymanych jako eskortę 50 ludzi, ku Rembowu. Strzelcy kapitana Tylmana, po silnym i żwawym ogniu rzucili się na bagnety, przyczem zabrali moskalom 24 karabiny. Po godzinnym boju, w którym nieprzyjaciel poniósł wielkie straty, nakazał Bosak odwrót ku Rembowu z powodu zbliżania się posiłków moskalom w sile 3 rot piechoty.   ...

Pomnik  "Gloria Victis" na pierzchnickim cmentarzu. Mogiła powstańcza. 24 listopada 1863 r. - niespełna trzy tygodnie po Bitwie pod Strojnowem (4 listopada 1863 r.) wojska powstańcze starły się powtórnie w Strojnowie z rosyjskimi wojskami. Tym razem doszło do masakry powstańców wskutek błędów popełnionych przez polskiego dowódcę. 24.11.1863. Strojnów , Kr., ob. stopnicki; 7 km . płn.-wsch. od Chmielnika. (Łagów). Rzepecki , któremu Chmieliński, udając się w góry Świętokrzyskie, zdał dowództwo nad pozostawionym oddziałkiem jazdy, po dwóch tygodniach, gnany ciągle przez moskali, otrzymał wezwanie stawienia się na oznaczony dzień do głównej kwatery w Bałtowie. Dążąc w tę stronę, w Strojnowie rozbity został zupełnie przez Zagrjażskego, straciwszy 20 ludzi. Garstkę tylko, 11 ludzi, doprowadził oficer Krzywda dnia 25.11. do Chmielińskiego, który z Bosakiem stał w Piórkowie już na czele 300 jazdy, z której 2 szwadrony należały do oddziału Rudowskiego, a 100 koni, dowo...

23.11.63. Wólka , S. (chodzi o Wólkę Pokłonną w byłym województwie Sandomierskim - przyp. autora) , ob. opatowski; 5 km . płn. zch. od Rakowa. (Cisów, Huta Nowa).                 Jeden z oddziałów wysłanych przeciwko Bosakowi i Chmieleńskiemu , dowodzony przez kapitana szt. Akamejowa, starł się pod Wólką, niedaleko Cisowa, z oddziałem 100 ochotników ze zaboru austryackiego. Powstańcy mięli stracić 30 zabitych i 3 jeńców. [1]                 Na temat tego wydarzenia pisze w swojej książce prof. Wiesław Caban:                 20 listopada na poszukiwania powstańców wyszły z Kielc dwie kolumny, jedna pod dowództwem ppłk. Zagriażskiego, a druga pod dowództwem sztabskapitana Okajemowa. Kolumny te po 4 dniach marszu powróciły do Kielc, nie wytropiły bow...

Urodzony 1 grudnia 1933 w Rębiechowie, zmarł 27 lutego 1985 w Klimontowie) – polski prezbiter katolicki, proboszcz parafii w Klimontowie. Był synem rolników Piotra i Marianny z Dąbrowskich. Pierwsze lata jego nauki przypadły na okres okupacji i wkroczenia Sowietów do Polski. Po wojnie uczęszczał do liceum w Jędrzejowie, gdzie w 1954 zdał maturę. Następnie wstąpił do seminarium duchownego w Kielcach – był to okres więzienia biskupa Czesława Kaczmarka przez komunistów, co w dużym stopniu wpłynęło na kształtowanie się jego postawy kapłańskiej. 11 czerwca 1960 roku przyjął święcenia kapłańskie. Pierwszą placówką duszpasterską, w której pracował jako wikariusz, był Łopuszyn. Tam zajmował się przede wszystkim katechizacją. Po trzech latach pracy został przeniesiony, najpierw do Słaboszowa koło Miechowa, a 3 grudnia 1963 r. do Pierzchnicy koło Chmielnika. [1] W grudniu 1963 r. ks. Palimąka zainstalował się w Pierzchnicy. W związku z wygłoszonym przezeń kazaniem (z 11 kwietnia 1966 r.) W...

Lokacja miasta Pierzchnica nastąpiła między 1359 a 1370 rokiem. Jest to jedno z najstarszych miast w południowej części powiatu kieleckiego. Od 1 stycznia 2019 roku Pierzchnica odzyska prawa miejskie, utracone w wyniku ukazu carskiego (postanowienie z 7 (19) listopada 1869 r. (Dziennik Praw, rok 1869, tom 69, nr 239, s. 425).

Wieczorem 3 listopada 1863 r. oddział kawalerii powstańczej pod dowództwem generała Józefa Hauke Bosaka oraz pułkownika Zygmunta Chmieleńskiego dotarł do Strojnowa leżącego o 6 km na południowy wschód od Pierzchnicy (woj. świętokrzyskie). Powstańcy ulokowali się w majątku należącym do Eugeniusza Kozierowskiego, wielkiego patrioty i zwolennika powstania. Następnego dnia rano zwiadowcy poinformowali generała, że od wschodu nadciągają Moskale. Była to kolumna płk. Taubego, który szedł z Kielc w kierunku na Łagów, a następnie na Drugnię .  W skład oddziału Taubego wchodziły: 1 rota piechoty, szwadron dragonów i 30 kozaków. Wysłano ze Strojnowa podjazd do Drugni, aby potwierdzić doniesienia zwiadowców. Kilku konnych powstańców zaatakowało kozaków pod karczmą w Drugni, którzy w liczbie około 50-ciu stanowili rekonesans Taubego. Po wymianie ognia i ranieniu jednego z kozaków, powstańcy wycofali się do Strojnowa. Dowódcy oddziału powstańczego, znając siły przeciwnika oraz wiedząc, ż...

Kalita de Brenzenheim Karol Pseudonim "Rębajło" (ur. 4 listopada 1830 w Komarnie k. Rudek, zm. 25 maja 1919 we Lwowie) – polski pułkownik, dowódca oddziału partyzanckiego w Powstaniu Styczniowym.  Jego rodzina pochodząca z Inflant osiedliła się w Galicji po III rozbiorze. Już jako szesnastoletni uczeń gimnazjalny brał udział w pracach konspiracyjnych za co został w 1846 r. oddany do wojska. Zwolniony w 1847 powrócił do szkół, ale na krótko, gdyż w 1848 zaciągnął się do legionu Józefa Wysockiego i pod jego sztandarami brał udział w powstaniu węgierskim (1848-1849). Mimo amnestii, po powrocie do kraju został aresztowany i wcielony znów do wojska austriackiego, w którym dosłużył się stopnia nadporucznika, biorąc udział w wojnie włoskiej 1859 r. Na wieść o wybuchu powstania w Królestwie Polskim pośpieszył z 12 kolegami oficerami swego pułku do ojczyzny i oddał się do dyspozycji władz narodowych. Został mianowany majorem i skierowany do powiatu stopnickiego. Był ...